Μικρή Σημείωση
Το κείμενο τούτο δεν αποτελείται από ιστορικές αναφορές και ούτε προσπαθεί να ρίξει φως και να εμπνεύσει. Δεν είναι τίποτα άλλο από μια μυθοπλαστική διασκευή θρύλων, αναμνήσεων και φαντασιώσεων, καλυμμένα με ιστορικά παραστρατήματα.
Από το ύφος της ιστορίας που ακολουθεί θα καταλάβετε τι εννοώ.
Η Συμμαχία
Η ζημιά ήταν μεγάλη. Οι αρχηγοί των Μεγάλων Φυλών άλλαζαν στρατόπεδο συνεχώς. Οι μαχητές, άσχετα με τους σκοπούς, τις ελπίδες και το όραμα τους, βρίσκονταν πιόνια σε μια μεγάλη σάπια σκακιέρα. Λόγο αυτού, το σκότος είχε κυριεύσει τους πάντες. Από το κατώτερο πνεύμα που άλλοι όριζαν τη μοίρα του, μέχρι τις ανώτερες ιεραρχίες που αποφάσιζαν όπως τους βόλευαν οι καταστάσεις, χωρίς να δίνουν την παραμικρή πληροφορία στους «κατώτερους». Αλλά έτσι ήταν πάντα τα πράγματα, είτε στον ανθρώπινους, είτε στους Αλλοδιάστατους Κόσμους. Δεν υπάρχουν διαφορές. Από τότε που θεοί ή πνεύματα αυτοεξορίστηκαν στη θνησιμότητα, χωρίς να φροντίσουν να απαλλαγούν από την αλαζονεία που τους χάρισε κάποτε το Σκοτάδι ή την υπερηφάνεια που τους πότισε το Φως.
Ξεχάστηκαν οι μοναδικοί κανόνες που όρισαν κάποτε τα όρια και τις ισορροπίες: Αγάπη και Μίσος.
Οι ισορροπίες χάθηκαν πριν πολλές χιλιάδες χρόνια όταν άρχισαν τις υποσχέσεις με κατώτερα πλάσματα συμπεριλαμβανομένων και των ανθρώπων. Οι υποσχέσεις τηρήθηκαν και από τις δύο πλευρές. Η εξουσία όμως γλυκαίνει το κάθε πνεύμα, είτε ανώτερο είτε κατώτερο. Ο απαιτούμενος χρόνος είναι που κάνει την διαφορά αλλά ο πήχης ανεβαίνει πάντα το ίδιο.
Η Μεγάλη Δημιουργία
Η, κατά πολλούς, ονομαζόμενη «Μεγάλη Δημιουργία» έχει μεγάλη διαφορά από τον αρχικό σκοπό αυτού το πειράματος, καθώς για πείραμα πρόκειται. Οι Αλλοδιάστατοι Κόσμοι βρίσκονταν στην ακμή τους ως ότου αποφασίστηκε αυθόρμητα η δημιουργία ενός «Θνητού Κόσμου», ενός κόσμου που θα κινείται κυκλικά, τόσο αργά που θα μοιάζει ευθεία, αλλά με αρχή και τέλος και πάλι αρχή. Ήταν κάτι το εξωπραγματικό μιας και ποτέ πριν δεν υπήρξε βιολογικός θάνατος. Δεν υπήρχε καν διαφοροποίηση του βιολογικού και του πνευματικού. Ο χωρισμός του πνεύματος και του σώματος επιχειρήθηκε τότε για πρώτη φορά, από περιέργεια. Έστω ότι όλοι οι φυσικοί και πνευματικοί νόμοι ήταν γνωστοί, υπήρχε πάντα η περιέργεια στο «τι θα γινόταν, αν».
Τα πράγματα ξεκίνησαν όπως ήταν προγραμματισμένα. Η Ενέργεια μετασχηματίστηκε σε νοημοσύνη και εμφανίστηκε η Αυτοσυντήρηση όπως είχε προβλεφθεί. Για εκατομμύρια χρόνια όλα κινούνταν ομαλά χωρίς καμία ανάμειξη από τους Αλλοδιάστατους Κόσμους. Δε χρειάστηκε. Δεν άργησε όμως η ημέρα που οι Αλλοδιάστατοι Κόσμοι άρχισαν να παρακμάζουν. Η Απόλυτη Γνώση σου δίνει σιγουριά αλλά και ανία. Οι πρώτοι εκείνων που άρχισαν να νοιώθουν έτσι ένιωσαν αμαρτωλοί. Αν και δεν υπήρχε λόγος μιας και η μόνη αμαρτία που αναφέρθηκε ποτέ ήταν το Μίσος και όλοι είχαν ξεχάσει τι σημαίνει. Ίσως εκεί μπέρδεψαν το πραγματικό νόημα του Μίσους με κάτι άλλο. Ο θνητός κόσμος, με την απρόβλεπτη εξέλιξη στους μετόχους του και τον θάνατο, βρέθηκε το ιδανικό μέρος για απόσυρση Στην πρώτη έλευση, υπήρχαν ήδη οι πρώτοι άνθρωποι που ζούσαν σε αρμονία και αθωότητα. Όταν έφτασαν οι πρώτοι, κανείς δεν γνώριζε που είχαν πάει και κανείς δεν υποπτεύθηκε που πήγαν. Ούτε ακόμα εκείνοι που ύστερα ακολούθησαν δε φαντάστηκαν ότι μπορεί κάποιοι άλλοι να τους είχαν προλάβει. Ο Κόσμος ήταν μεγάλος και υλικός. Δεν υπήρχαν περιθώρια να κρατήσουν πολύ χωρίς «σώμα», σε έναν τέτοιο κόσμο. Με τον καιρό επέλεξαν κάποια μορφή, μια από τόσες εκείνες, από την μεγάλη ποικιλία. Κάποιοι αποπειράθηκαν να δημιουργήσουν νέες μορφές και τιμωρήθηκαν. Όταν το σώμα τους πέθαινε και ξαναγύρισαν, είχαν την κατάρα να έχουν ακριβώς την ίδια μορφή με εκείνη που κάποτε δημιούργησαν. Οι υπόλοιποι, εκείνοι που επέλεξαν μια από τις υπάρχουσες μορφές, κράτησαν για πολύ καιρό το σώμα τους νέο. Ίσως γιατί πραγματικά ήταν αθώοι και δεν ήθελαν να κάνουν ζημιά με την περιέργεια τους σε έναν τόσο αρμονικό κόσμο παρά τα μειονεκτήματά του. Αυτοί κάποτε πέθαναν μα ποτέ δεν αναμείχθηκαν με τους ιθαγενείς του Κόσμου. Το μόνο που έκαναν ήταν να εξερευνούν και να βοηθούν όπου δεν χρειάζονταν χωρίς να αποκαλύπτουν την φύση και παρουσία τους.
Οι πρώτοι, εκείνοι που πειραματίστηκαν και καταράστηκαν, δεν μπορούσαν να ελέγχουν σωστά το σώμα τους. Παρά τον πολύ χρόνο που πέρασε, χρειάστηκαν πολύ μέχρι να νοιώσουν ανεξάρτητοι. Μέχρι τότε ήδη είχαν πέσει στην αντίληψη των ανθρώπων. Για την αλλόκοτη εμφάνιση τους και την αδυναμία τους να εκτελέσουν τις πιο απλές λειτουργίες και διαδικασίες. Χρειάστηκαν την βοήθεια των Ανθρώπων πολλές φορές. Δεν ήξεραν να χειριστούν το σώμα τους, πόσο μάλλον να τραφούν ή να κυνηγούν. Είχαν όμως ακόμα ισχυρό το πνεύμα τους και την δυνατότητα να ελέγχουν την Ενέργεια. Υποσχέθηκαν ανταλλάγματα για την βοήθεια που τους προσφέρθηκε και τήρησαν τις υποσχέσεις τους. Τότε όμως υπήρξαν για πρώτη φορά αφεντικά και δούλοι. Αφεντικά γιατί έμαθαν να διατάζουν τους άλλους με αντάλλαγμα άχρηστα πράγματα, που επενέβησαν στην Αρμονία του Κόσμου. Δούλοι γιατί έμαθαν να χάνουν την υπομονή τους απέναντι στην Αρμονία τους Κόσμου.
Συνεχίζεται;
Σχόλια (0) 