Είμαι ελεύθερος
Σχόλια (0) Είμαι γυμνός πλέον, μα δε με πειράζει.
Μπορώ και νιώθω τον αγέρα να με δροσίζει και να με πνέει, μα και αν κρυώνω με ανακουφίζει.
Και η Σελήνη δεν με προστάζει να κάνω όλα εκείνα που θα έκανα ασχέτως με την θέλησή Της.
Category: Ποιήματα
Σχόλια (0) 
Ασφυκτυείς
By Nekys Nemia, 14 Φεβρουαρίου 2010 15:45
σε αυτό είμαι σίγουρος, κάποια πράγματα απλά τα ξέρεις
δεν θα διαφωνήσω πάνω σε αυτό, δεν έχει σημασία τι έκανα ή τι θα έκανα
σημασία έχει το αποτέλεσμα
κάποιες φορές απλά είχα ανάγκη από μιά σου αγκάλη. μια να με κρατήσεις να μην νιώθω το κρύο και την μοναξιά του. αν δεν είχα αυτή όταν πρέπει, με πιάνει πανικός πνιγμού. ω ναι, είμαι ένα παιδί.
ίσως ένα παιδί δίχως την αγκαλιά και την αγάπη. δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αγαπάω όπως δεν αγαπήθηκα. ασφυκτικά.
δεν είσαι εσύ που θα γιατρέψεις τις πληγές μου και θα πλύνεις τα ξεραμένα μου πια, δάκρυα. εγώ πρέπει να βρω το θάρρος να ανοίξω τους καταράκτες της ψυχής μου και να καθαγιαστώ.
το μόνο που μπορείς να προσφέσεις είναι του ήλιου φως που θα με ζεστάνει ύστερα.
καλή νύχτα…
Οσμή
By Nekys Nemia, 7 Φεβρουαρίου 2010 15:45
Είμαι παιδί της αστρόσκονης, κυοφορούμαι σε καμένη γη
Θνητεύω την απόγνωση και ισορροπώ κάθε ανείπωτη ευχή.
Ένα μικρό κερί που ανατέλλει στον ορίζοντα, κύτταρο μιας πελώριας αυγής
Συλλογικότητα του τίποτα που ερωτεύεται κάθε πεσσόντα Εποχή.
Καθήμενος στον θρόνο Σου προσμένω την επόμενή σου επιστροφή
Καταραμένος ίσκιος σου που δεν σου αφήνει καμιά ανταμοιβή.
Είμαι Μητέρα της ένωσης, διχόνοιας πληγή…
Δίχως έλεγχο;
By Nekys Nemia, 20 Δεκεμβρίου 2009 21:25
Έχασες τον έλεγχο και τι νόμιζες… Τον είχες ποτέ; Όχι.
Δεν είχες ποτέ τον έλεγχο, απατάσαι. Βρισκόσουν απλά στη μέση μιας συμπαντικής συγκιρίας.
Ποτέ δεν είχες τον έλεγχο. Μπορείς μόνο να τον προκαλέσεις.
Πάψε να σκέπτεσαι και ξεκίνα να αισθάνεσαι. Γνωρίζω πως έτσι προκαλείς την μοναξιά. Αλλά μην φοβάσαι, ούτος ή άλλος μόνος είσαι.
Νιώσε την ροή και την ενέργεια Της. Αγάπα Την.
Ξέχασα!
By Nekys Nemia, 1 Δεκεμβρίου 2009 02:00
Έχουμε πανσέληνο και κάθομαι στο κρεβάτι μου αφήνοντας το φως της σελήνης να με λούζει.
Πολλά σύννεφα έχει, αλλά είναι όμορφο θέαμα καθώς έχουν ταχύτητα μεγάλη και περνούν απολαυστικά
Διακόπτοντας συνεχώς τη ροή του σεληνόφωτος, δίνοντας την εντύπωση ακόμη και στον πιο ταπεινό και μίζερο υπάνθρωπο ότι κάτι κινείται…
Όνειρα γλυκά, διότι όσο και αν προσπαθούν να σε φιμώσουν, να σε τυφλώσουν, βουλώσουν τα αυτιά σου και σε γδάρουν, αυτή την διέξοδο δεν μπορούν να την λογοκρίνουν…
Ξανά;
By Nekys Nemia, 28 Νοεμβρίου 2009 20:31
Αν χάραξα με άστρα την ψυχή μου, αν δεν έπαψα να κρύβομαι ξανά και ξανά
η μυρωδιά σου θα τρέφει την πνοή μου και θα τρακιζώ αργά της καρδιάς μου τα στεγανά.
Χθές
By Nekys Nemia, 15 Νοεμβρίου 2009 07:11
Σήμερα δε γνωρίζω. Είμαι μόνος και λατρεύω τούτη τη μοναξιά και ας μη την αντέχω.
Σε έδιωξα μα δεν είμαι περήφανος.
Δε θέλω να γνωρίζω. Φόβος με κυριεύει μα και πόθος που όσα νιώθω δε τον αντέχω.
Μα τόσα πολλά δεν…
Μπορώ, δε μπορώ;
Κατρακυλώ ψάχνοντας το διαμάντι στης αβύσσου, αγάπη μου…
Ύστερα, τι;
Είμαι περίφανος χασαπης.
By Nekys Nemia, 2 Σεπτεμβρίου 2009 23:20
Στη μικρή μου πόλη απολαμβάνουν ο,τι τρώνε.
Γατάκια στιφάδο, σκυλάκια με σκόρδο ψητά και σαν σταθω τυχερός, κόντρα φιλέτο τρωκτικά.
Όλα τα ξενοδοχεία και εστιατόρια προμηθέυω.
Με συμβουλεύονται τακτικά για το καθημερινό τους τραπέζι. Πόσο πολύ λατρεύουν τα βλαστάρια τους!
Μου άδειασαν τα ψυγεία απόψε και μόλις που το κατάλαβα…
Ίσως προλαβαίνω να πάω μέχρι το ορφανοτροφείο. Έχω παραγγελία να παραδώσω αύριο που προορίζεται για γύρο χοιρινό.
Στη μικρή μου πόλη απολαμβάνουν ο,τι τρώνε.
Γατάκια στιφάδο, σκυλάκια με σκόρδο ψητά και σαν σταθω τυχερός, κόντρα φιλέτο τρωκτικά.
Όλα τα ξενοδοχεία και εστιατόρια προμηθέυω.
Με συμβουλεύονται τακτικά για το καθημερινό τους τραπέζι. Πόσο πολύ λατρεύουν τα βλαστάρια τους!
Μου άδειασαν τα ψυγεία απόψε και μόλις που το κατάλαβα…
Ίσως προλαβαίνω να πάω μέχρι το ορφανοτροφείο. Έχω παραγγελία να παραδώσω αύριο που προορίζεται για γύρο χοιρινό.
Ανάδραση
By Nekys Nemia, 20 Αυγούστου 2009 03:16
Τσιγάρο και ποτό.
Δεν μπορώ να καταλάβω την χρησιμότητά των.
Και όμως, το δεύτερο τουλάχιστον αποζητώ.
Τι μου προσφέρουν άλλωστε από την ψευδαίσθηση του δημιουργικού χρόνου;
Αυτό ακριβώς.
Διότι δεν είμαι τίποτα άλλο από μία ύπαρξη, ίσως βασανισμένη που αναγκάζεται, ίσως βιάζεται κατά συρροήν, να αποδώσει κάτι από την εσωτερική της τραγικότητα.
Και ναι, το αλκοόλ και το τσιγάρο δεν είναι τίποτα, παρά μια απεγνωσμένη απόπειρα να αποδώσω την κατάρα μου στο μηδέν.
Κανείς αποδέκτης παρά μια άπειρη ανάδραση.
Αυτό είμαι όλο και σαν μη ντρέπομαι να το παραδεχθώ.
Έπαψα να αμφισβητώ την θνητότητά μου.
Δεν υπάρχω και αν αποκλείσω κάποιες κρίσεις μοναξιάς, είναι όμορφα εδώ.
Τι ανάγκη άλλωστε έχω την επιβράβευση ή την αποδοχή; Χαρείτε τα.
Δίψα
By Nekys Nemia, 19 Αυγούστου 2009 20:04
Τρέμω με την ιδέα να ξεχνάω την ματιά σου.
Λιώνω μέρα με την μέρα, να αντικρίζω το κενό να με πλευρίζει μα δεν αντέχω την φωνή σου να μου αποκαλύπτει την Αλήθεια…
Διψάω.
Oτιδήποτε σαν γεύτηκα δεν με ξεδίψασε όπως η αγκάλη σου,
στην έρημο πάντα θα με συντροφεύει το άρωμα σου,
ζητώ μια ακόμα ζεστή σταγόνα από τα δάκρυά σου.