Comments (0)

By Nekys Nemia, 14 Φεβρουαρίου 2010 15:45

σε αυτό είμαι σίγουρος, κάποια πράγματα απλά τα ξέρεις
δεν θα διαφωνήσω πάνω σε αυτό, δεν έχει σημασία τι έκανα ή τι θα έκανα
σημασία έχει το αποτέλεσμα

κάποιες φορές απλά είχα ανάγκη από μιά σου αγκάλη. μια να με κρατήσεις να μην νιώθω το κρύο και την μοναξιά του. αν δεν είχα αυτή όταν πρέπει, με πιάνει πανικός πνιγμού. ω ναι, είμαι ένα παιδί.
ίσως ένα παιδί δίχως την αγκαλιά και την αγάπη. δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να αγαπάω όπως δεν αγαπήθηκα. ασφυκτικά.

δεν είσαι εσύ που θα γιατρέψεις τις πληγές μου και θα πλύνεις τα ξεραμένα μου πια, δάκρυα. εγώ πρέπει να βρω το θάρρος να ανοίξω τους καταράκτες της ψυχής μου και να καθαγιαστώ.
το μόνο που μπορείς να προσφέσεις είναι του ήλιου φως που θα με ζεστάνει ύστερα.

καλή νύχτα…

Comments (0)

By Nekys Nemia, 7 Φεβρουαρίου 2010 15:45

Είμαι παιδί της αστρόσκονης, κυοφορούμαι σε καμένη γη
Θνητεύω την απόγνωση και ισορροπώ κάθε ανείπωτη ευχή.

Ένα μικρό κερί που ανατέλλει στον ορίζοντα, κύτταρο μιας πελώριας αυγής
Συλλογικότητα του τίποτα που ερωτεύεται κάθε πεσσόντα Εποχή.

Καθήμενος στον θρόνο Σου προσμένω την επόμενή σου επιστροφή
Καταραμένος ίσκιος σου που δεν σου αφήνει καμιά ανταμοιβή.

Είμαι Μητέρα της ένωσης, διχόνοιας πληγή…

Comments (0)

By Nekys Nemia, 20 Δεκεμβρίου 2009 21:25

Έχασες τον έλεγχο και τι νόμιζες… Τον είχες ποτέ; Όχι.

Δεν είχες ποτέ τον έλεγχο, απατάσαι. Βρισκόσουν απλά στη μέση μιας συμπαντικής συγκιρίας.

Ποτέ δεν είχες τον έλεγχο. Μπορείς μόνο να τον προκαλέσεις.

Πάψε να σκέπτεσαι και ξεκίνα να αισθάνεσαι. Γνωρίζω πως έτσι προκαλείς την μοναξιά. Αλλά μην φοβάσαι, ούτος ή άλλος μόνος είσαι.

Νιώσε την ροή και την ενέργεια Της. Αγάπα Την.

Comments (0)

By Nekys Nemia, 19 Δεκεμβρίου 2009 04:34

Ζητώ συγνώμμη:
* Από εκείνους που νοιάστηκαν και με αναζητούν τις τελευταίες ημέρες. Είμαι καλά απλά δεν θέλω να βλέπω τις φάτσες σας ή να ακούσω τα σχόλια σας. Ξέρω ήδη τι θα πείτε.
* Από εκείνους που άφησα να με προσεγγίσουν και ουσιαστικά δεν ανταποκρίθηκα σε αυτό που περίμεναν. Υπομονή…
* Από εκείνους που με εμπιστεύθηκαν και τους πρόδωσα την εμπιστοσύνη.
* Από εκείνους που με εμπιστεύθηκαν και τους κούρασα με την ανοχή τους και την υπομονή τους.

Τα πράγματα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο. Έκανα αρκετά λάθη. Κάποια από αυτά διορθώνονται και κάποια άλλα όχι. Δεν θλίβομαι, θα υποστώ τις συνέπειες των πράξεων μου, στην τελική, δικές μου πράξεις είναι, εγώ πρέπει να την πληρώσω. Τουλάχιστον έμαθα από τα λάθη μου και ας είναι πλέον αργά.

Σας ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σας και για τις ευχές σας στην ονομαστική μου εορτή.

Τις καλύτερες ευχές μου, γεμάτες Αγάπη και Φώς,
Νέκυς

Comments (0)

By Nekys Nemia, 10 Δεκεμβρίου 2009 05:35

Αποφάσισα να επιστρέψω στο development ακούγοντας Anathema – A Natural Disaster…

Αποδείχθηκε το καλύτερο φάρμακο κατά του αλκοόλ (το γράψιμο κώδικα) μετά τον… Μπομπ Σφουγγαράκη.

Θα μπορούσα φυσικά να επιστρέψω στο λογοτεχνικό γράψιμο και να αφήσω τα κομπιουτεράκια στην άκρη.
Το πρόβλημα είναι πως αν γράψω, θα γράψω αναφερόμενος σε πράγματα που με αγγίζουν μεν, αλλά αγγίζουν και άλλους.

Δυστυχώς ή ευτυχώς έχω ανάγκη να ανασυγκροτηθώ, να μαζέψω τις στάχτες και το χάος μου. Για αυτό λοιπόν τον λόγο ασχολούμαι με την γραφή κώδικα. Διότι έτσι μόνο θα μπορέσω να αναπρογραμματίσω το μυαλό μου σε λίγο πιο «λογική» φόρμα.

Καλή συνέχεια!

Comments (0)

By Nekys Nemia, 1 Δεκεμβρίου 2009 02:00

Έχουμε πανσέληνο και κάθομαι στο κρεβάτι μου αφήνοντας το φως της σελήνης να με λούζει.

Πολλά σύννεφα έχει, αλλά είναι όμορφο θέαμα καθώς έχουν ταχύτητα μεγάλη και περνούν απολαυστικά

Διακόπτοντας συνεχώς τη ροή του σεληνόφωτος, δίνοντας την εντύπωση ακόμη και στον πιο ταπεινό και μίζερο υπάνθρωπο ότι κάτι κινείται…

Όνειρα γλυκά, διότι όσο και αν προσπαθούν να σε φιμώσουν, να σε τυφλώσουν, βουλώσουν τα αυτιά σου και σε γδάρουν, αυτή την διέξοδο δεν μπορούν να την λογοκρίνουν…

Comments (0)

By Nekys Nemia, 1 Δεκεμβρίου 2009 01:53

Όλα + Τίποτα = Τίποτα

Όλα + Όλα = Τίποτα

Τίποτα + Τίποτα = Όλα

Αναφερόμενος στην αιώνια δυαδικότητα. Όντας ειδική θεωρία, χρειάζεται εξέλιξη ακόμα ώστε να περιλαμβάνει και τον τρίτο παράγοντα και να γίνει γενικό θεώρημα.

Το θέμα είναι πρώτα να διατυπωθεί η εξίσωση που επικαλείται τον τρίτο παράγοντα και ύστερα να περιληφθεί.

Comments (0)

By Nekys Nemia, 28 Νοεμβρίου 2009 20:31

Αν χάραξα με άστρα την ψυχή μου,  αν δεν έπαψα να κρύβομαι ξανά και ξανά

η μυρωδιά σου θα τρέφει την πνοή μου και θα τρακιζώ αργά της καρδιάς μου τα στεγανά.

Comments (0)

By Nekys Nemia, 20 Νοεμβρίου 2009 06:35

Δεν έχω κάτι με τις όποιες, ανά τον κόσμο με το όνομα Αικατερίνη. Το ορίζω από τώρα ώστε να αποφύγω παρεξηγήσεις, πορείες και κυκλοφοριακό χάος.

Δυστυχώς έχω την τάση, να γίνομαι κατίνα.

Πως; Δυστυχώς δεν μπορώ να δώσω λεπτομερείς πληροφορίες.

Ίσως η θηλυκή μου πλευρά δεν είναι μόνο θηλυκή, είναι και ελαττωματική…

Το μόνο που ξέρω είναι πως δημιουργώ δύσκολες ή αντίστροφες καταστάσεις και δεν τις αντιμετωπίζω με ωριμότητά, ψυχραιμία και… κοινή λογική (ναι, εσύ όπως και εγώ και οι περισσότεροι στον πλανήτη μας αγνοούμε ακόμα τι σημαίνει «κοινή λογική»…) έχοντας σαν αποτέλεσμα να ξεσπάω στον εαυτό μου, όχι επειδή εγώ φταίω (που όντως εγώ φταίω, πάντα εμείς φταίμε, όχι με την μοιρολατρική έννοια αλλά με την έννοια της συνείδησης, αμεσότητας και ευθύνης) αλλά επειδή είμαι ο μόνος που μπορώ να ξεσπάσω δίχως «ηθική» κριτική…

Τουλάχιστον, αν μπορεί να θεωρηθεί δικαιολογία, που δεν μπορεί, αλλά έστω για να κοροϊδέψω τον εαυτό μου (όντας κοροϊδευόμενος προτιμώ να το κάνω και εγώ στον εαυτό μου για να έχω την ψευδαίσθηση του ελέγχου) έχω πλήρη επίγνωση του οτιδήποτε πράττω και νιώθω.

Ναι, δεν διανύω την καλύτερη περίοδο της ζωής μου, το οποίο σημαίνει ότι υπήρξαν καλύτερες ή ότι έπονται…

Υ.Γ. Για μια νέα φίλη (με την πραγματική και όχι με την κυρίαρχη έννοια της λέξεως) της εύχομαι, ξανά, καλά πυροτεχνήματα, της ευχές μου από καρδίας και να συνεχίσει να έχει την δύναμη να κυνηγάει το όνειρό της, διότι όσο έχουμε όνειρα είμαστε αθάνατοι…

Comments (1)

By Nekys Nemia, 15 Νοεμβρίου 2009 07:11

Σήμερα δε γνωρίζω. Είμαι μόνος και λατρεύω τούτη τη μοναξιά και ας μη την αντέχω.

Σε έδιωξα μα δεν είμαι περήφανος.

Δε θέλω να γνωρίζω. Φόβος με κυριεύει μα και πόθος που όσα νιώθω δε τον αντέχω.

Μα τόσα πολλά δεν…

Μπορώ, δε μπορώ;

Κατρακυλώ ψάχνοντας το διαμάντι στης αβύσσου, αγάπη μου…

Ύστερα, τι;