Τρέμω με την ιδέα να ξεχνάω την ματιά σου.
Λιώνω μέρα με την μέρα, να αντικρίζω το κενό να με πλευρίζει μα δεν αντέχω την φωνή σου να μου αποκαλύπτει την Αλήθεια…

Διψάω.
Oτιδήποτε σαν γεύτηκα δεν με ξεδίψασε όπως η αγκάλη σου,
στην έρημο πάντα θα με συντροφεύει το άρωμα σου,
ζητώ μια ακόμα ζεστή σταγόνα από τα δάκρυά σου.