Τους τελευταίους μήνες, ίσως έξι, επιχειρώ με άκρα επιτυχία να χτίσω μια τέλεια/ ευτυχισμένη ζωή.

Η συνταγή είναι απλή:

1. Ξεσκαρτάρουμε όλα τα καρκινώματα που μας περιτριγυρίζουν.
2. Ευχαριστούμε την όποια ύπαρξη στην οποία πιστεύουμε για ότι μας έχει χαρίσει μέχρι εκείνη την στιγμή. Αν είμαστε άθεοι (όχι άθρησκοι, δεν χρειάζεται) μπορούμε απλά να ευχαριστήσουμε το σύμπαν, ορατό και αόρατο, υλικό και άυλο που μας συμπεριέλαβε στην «τυχαιότητα» του.
3. Κάνουμε μια μεγάλη αλλαγή συνηθειών ώστε να δώσουμε ένα γερό σοκ στην ρουτίνα μας.
4. Σκοτώνουμε τον εαυτό μας (ή τουλάχιστον τον κατακτάμε).
5. Αλλάζουμε στάση ζωής ώστε να είμαστε πανέτοιμοι με πλήρη συνείδηση για την κάθε ευτυχισμένη στιγμή που θα έλθει (ουσιαστικά την προκαλούμε να έλθει) και αφήνουμε να ωριμάσουν μέσα μας τα πραγματικά «θέλω» (και όχι επιθυμίες).

Αν και η συνταγή στην πραγματικότητα είναι πιο πολύπλοκη και αμετάβλητη. Περιλαμβάνει αγάπη, ανιδιοτέλεια και άλλα πολλά.

Όλα καλά, μέχρι εδώ.

Εκεί που προειδοποιώ, είναι στην έλειψη αφύπνησης.

Χρειάζεσαι πλήρη αφύπνιση και συνείδηση που θα κρατά στην παραμικρή σου κίνηση, αναπνοή και βήμα.

Μη το χάσεις αυτό γιατί κινδυνεύεις να τα χάσεις όλα αυτά εν μια νυκτί.

Δεν θα ευχηθώ καλή τύχη, αλλά αγάπη!